LOKALNA ZAŠTITA SLUZNICE JEDNJAKA

Gastroezofagealna refluksna bolest (GERB) je bolest digestivnog trakta koja je uzrokovana vraćanjem želudačnog sadržaja u jednjak.

Gastroezofagealna refluksna bolest (GERB) je bolest digestivnog trakta koja je uzrokovana vraćanjem želudačnog sadržaja u jednjak.

Najčešći simptomi koji se javljaju kod GERB su: gorušica (osećaj pečenja iza grudne kosti), regurgitacija (nevoljno vraćanje hrane i/ili tečnosti u jednjak i ždrelo), podrigivanje, bol iza grudne kosti, a kod pojedinih pacijenata mogu da se jave suvi kašalj, bol u grlu, otežano gutanje, promuklost i simptomi astme.

GERB se najčešće leči inhibitorima protonske pumpe (IPP), kao što su  lansoprazol, pantoprazol, omeprazol ili H2 blokatorima kao što su famotidin ili ranitidin. Ono što je pozitivno, najveći deo pacijenata uglavnom dobro reaguje na neku od  pomenutih terapija. Međutim, oko 20 – 30% pacijenta i pored primene standardne terapije i dalje ima simptome GERB, i u ovakvoj situaciji govorimo o refraktarnom GERB. Kao prva terapijska opcija kod pacijenata sa refraktarnim GERB savetuje se eskalacija doze IPP, ali je i ova terapijska opcija često bez pozitivnog efekta.

U kategoriji pacijenata koji imaju teško ili perzistentno erozivno oštećenje jednjaka ili pak perzistentne simptome GERB i pored primenjene acidosupresivne terapije (IPP; H2 blokeri), zaštita pre-epitelne barijere sluzokože jednjaka predstavlja razumnu alternativu. Upotreba sukralfata i preparata na bazi alginata nije ispunila očekivanja koja su postavljena pred lokalnu zaštitu sluznice jednjaka.

Novi, potpuno prirodan preparat koji u fiksnoj  kombinaciji uključuju hijaluronsku kiselinu, hondroitin sulfat i bioadhezivni nosač (Poloxamer 407) ima potencijal da ispuni takve zahteve.

Hijaluronska kiselina je dominanto prisutna u međućelijskom matriksu mekih vezivnih tkiva i uključena je u nekoliko ključnih procesa kao što su kontrola regeneracije epitelnih ćelija, stimulacija re-epitelizacije i povećanje hidratacije sluznice u toku zarastanja ulkusa.

Hondroitin Sulfat je glikozaminoglikan, sastavni deo mukusnog sekreta parijetalnih ćelija koji je sposoban da inhibira pepsinom uzrokovano oštećenje sluznice želuca i dvanaestopalačnog creva.

On je od značaja kod stanja udruženih sa izraženom upalnom reakcijom.

Bioadhezivni nosač efikasan je u oblaganju epitela jednjaka kako bi napravio barijeru agresivnim faktorima i produžio kontakt aktivnih supstanci sa sluzokožom jednjaka.

Bitno je napomenuti da terapija refraktarnog GERB kod primene ovog preparata treba da traje minimum dve nedelje, a doziranje je prilagođeno tako da se lek uzima nakon glavnih obroka i pred spavanje kako uzimanje hrane i tečnosti ne bi uklonilo površinski aktivni lek sa sluzokože jednjaka.

Sve više je eksperimentalnih i kliničkih dokaza koji potvrđuju da lokalna zaštita sluznice jednjaka i osnaživanje pre-epitelne barijere igra važnu, a možda i ključnu ulogu u zalečenju epitelnog oštećenja i rezoluciji simptoma kod pacijenata sa refraktarnim GERB.

Pripremio:
Prof. dr Miloš Bjelović
Klinika za digestivnu hirurgiju – Prva hirurška klinika, Klinički centar Srbije, Beograd